Translate page

We use WeGlot to translate this website.
We take no responsibility for the accuracy of the translation

Select language

Muskus- en beverratten

Muskus- en beverratten en onze watergangen

In tegenstelling tot bevers behoren muskus- en beverratten niet tot een beschermde inheemse diersoort. Het zijn invasieve exoten die zich in Europa hebben gevestigd nadat exemplaren uit de pelsindustrie zijn ontsnapt.

Schade aan watergangen en waterkeringen

Muskus- en beverratten leven in de buurt van water en graven gangen en holen in oevers en dijken. Hierdoor vormen zij een risico voor de waterveiligheid. Daarom is Waterschap Limburg dagelijks bezig met de bestrijding van deze dieren. Naast schade aan dijken en waterkeringen zorgen de aanwezigheid van muskus- en beverratten ook voor veranderingen in de vegetatiesamenstelling en een afname van de biodiversiteit.

Schade voorkomen

De schade die muskus- en beverratten veroorzaken is tot nu toe alleen te voorkomen door ze actief te bestrijden. In samenwerking met de andere waterschappen in Nederland is de doelstelling om de verspreiding van de muskus- en beverrat terug te dringen tot aan de landsgrens. Muskus- en beverratten worden gevangen door speciaal daarvoor opgeleide rattenvangers in dienst van het waterschap. Omdat muskus- en beverratten in Duitsland en Wallonië nauwelijks worden bestreden, komen er veel dieren via de grensoverschrijdende beken en de Maas onze provincie binnen. Het is belangrijk dat deze dieren zich niet in Nederland verspreiden en schade aanrichten aan de kwetsbare (zee)dijken in het westen en noorden van ons land.

Onbedoelde bijvangst beperken

De bestrijding van muskus- en beverratten in Limburg richt zich voornamelijk op het wegvangen van deze instroom. Vangmiddelen worden zo vervaardigd en geplaatst dat de bijvangst van andere soorten tot een minimum beperkt blijft. Een goed voorbeeld is het gebruik van levendvangende kooien. Onbedoelde bijvangsten, zoals bevers en watervogels, kunnen dan weer ongeschonden worden vrijgelaten.

Hoe herken je een muskus- of beverrat?

Muskusrat

Muskusrat
  • Lengte van neus tot staart: 25-35 cm
  • Staartlengte: 19-27 cm
  • Gewicht: 0.6-1.8 kg

De muskusrat (Ondatra zibethicus) heeft een donker- tot lichtbruine, soms zelfs oranjekleurige vacht met een lichte onderkant. Overal waar water is kan de muskusrat leven (behalve zout water). De muskusrat is geïmporteerd vanuit Noord-Amerika en is vaak in de schemer of ’s nachts actief.

De muskusrat heeft een dikke behaarde vacht met een donkere boven- en lichte onderkant. De kleur kan verschillen van zwart tot lichtbruin en zelfs oranje of roodbruin. De stompe kop heeft kleine oortjes die je bijna niet kan zien. De ogen zitten aan de zijkant en zijn donker. De snuit is vaak wat lichter en heeft snorharen. De voortanden zijn licht tot donker oranje.

Het lijf is redelijk kort en gestroomlijnd. De achterpoten zijn vrij lang en tussen de tenen zitten geen zwemvliezen maar haartjes (zwemborstels). De voorpoten zijn een stuk korter en hebben geen zwemvliezen of zwemborstels. De staart is donker en heeft bijna geen haren. Het einde van de staart is niet rond, maar afgeplat.

Beverrat

Beverrat
  • Lengte van neus tot staart: 42-65 cm
  • Staartlengte: 30-45 cm
  • Gewicht: 4-10 kg

De beverrat (Myocastor coypus) heeft een donker- tot lichtbruine, soms zelfs oranjekleurige vacht. De beverrat is geïmporteerd vanuit Zuid-Amerika en is vaak in de schemer of ’s nachts actief. Hij is vaak te vinden in waterrijke gebieden met veel beschutting.

De beverrat heeft een dikke behaarde vacht. De kleur kan verschillen van zwart tot lichtbruin en zelfs oranje of roodbruin. De brede hoekige kop heeft kleine ronde oortjes die je bijna niet kan zien. De ogen zitten aan de zijkant maar redelijk hoog op de kop en zijn donker. De beverrat heeft lange snorharen en oranje tanden.

Het lijf is groot. Ook de achterpoten zijn groot, de tenen hebben spitse nagels en zwemvliezen. De voorpoten zijn een stuk korter en hebben klauwen met scherpe nagels. De staart is licht behaard en helemaal rond.