Het afvalwater uit het riool komt terecht in een van de 17 rioolwaterzuiveringen van Waterschap Limburg. De zuiveringen werken biologisch. Dat betekent dat bacteriën het water schoonmaken. Bij bepaalde chemische stoffen werkt dat niet.

Samen met de Schone Maaswaterketen liet Waterschap Limburg met voorbeelden uit de praktijk zien hoe een chemische stof in het riool wordt teruggevolgd naar het bedrijf dat de stof loost. Vervuiling aanpakken bij de bron is effectiever en efficiënter dan achteraf zuiveren. Bovendien is deze aanpak wettelijk vastgelegd. Volgens de voorkeursvolgorde in de Wet milieubeheer moet een bedrijf afvalwater eerst zoveel mogelijk voorkomen, en is lozen op het riool de laatste optie. Hierbij spelen de omgevingsdiensten een belangrijke rol: zij geven bedrijven een vergunning, houden toezicht en kunnen handhaven.

Wat er in de Maas terechtkomt

De stoffen die een zuivering niet afbreekt, stromen verder naar de Maas. Daar wordt het zoeken naar de bron nog lastiger, liet Rijkswaterstaat zien. In 2025 werd in de Maas langere tijd te veel propamocarb gemeten, een middel tegen schimmels in de aardappelteelt. Pas na metingen op tientallen plekken en samenwerking met de Waalse overheid werd de oorzaak gevonden in Wallonië.

‘s Middags bezochten de deelnemers WML in Heel, waar drinkwater wordt gemaakt van Maaswater. Daar zagen ze hoe WML het Maaswater in de gaten houdt, en de inname stopt als er te veel van een stof in zit. Zo werd zichtbaar wat een lozing stroomafwaarts kan betekenen.

Samen verantwoordelijk

Geen enkele organisatie kan dit alleen. Daarom organiseerde Waterschap Limburg de netwerkdag samen met Rijkswaterstaat, WML, Omgevingsdienst Zuid-Limburg en Omgevingsdienst Noord- en Midden-Limburg. De eerste editie in 2025 werd zo goed ontvangen dat dit jaar een tweede volgde. Het doel bleef hetzelfde: alle organisaties met een rol in het afvalwater bij elkaar brengen, zodat het water in Limburgse beken, rivieren en plassen schoner wordt.